اي زِ جمالِ مجتبي آينهوي زِ كمالِ مرتضي آينهتويي زِ حضرتِ رضا ، آينهسامره اَت زِ كربلا ، آينهوارثِ جودِ حضرتِ جوادي ...اي ( عليْ اكبرِ ) امامِ هاديدستِ من و دامنِ احسانِ تومستىِ من ، زِ ( تاكِ ) چشمانِ توروزيِ من ، زِ ( دَخلِ دُكّانِ ) توسفره ي من ، پُر شده از نانِ توگدايِ كُهنه كارِ سامرايمهلاكِ خانواده ي رضايماي حَسنِ عسگريِ نازنيناي پدرِ مهديِ پرده نشينمُبلِّغِ زيارتِ اربعينتويي ركابِ سامرا را نگينذكرِ تمامِ ( پنج شنبه هايي )امامِ مُجتبايِ سامراييضريحِ تو ، شش گوشه ي دوّمينصحن و سرايِ تو بهشتِ بَرينعرش ، زِ فرشِ حَرمت خوشه چينفرشته در صحنِ تو گوشه نشينكعبه ي حج نرفته اي ، يا حسن !تو فرق داري در حرم ...، با حسن !در طلبِ رويِ أباصالحمدربدرِ كويِ أباصالحمقتيلِ ابرريِ أباصالحمدخيلِ گيسويِ أباصالحمتشنه ي ديدارِ أباصالحمبر سرِ بازارِ أباصالحماي حسنِ دوّمِ پاره جگر ...حسن شدي ...، بدونِ ظلمِ همسركوچه نشد برايِ تو دردِسرشانه ي تو نشد عصايِ مادرحسن شدي ...، بدونِ بُغض و كابوسحسن شدي ...، بدونِ دردِ ناموسحسن شدي ...، بدونِ زخمِ زبانحسن شدي ...، بدونِ تيرباران !لحظه ي پروازِ خود ( اي حسن جان ) ...نبوده اي به فكرِ نامَحرماننبوده اي دل نگرانِ خواهرنبوده اي به فكرِ صيدِ مَعجر ! + نوشته شده در  دوشنبه نهم آبان ۱۴۰۱ساعت 22:10&nbsp توسط سعید تاجیک  | 

زهرایم و دارم حرم ، الحمدللهافتاده بر قم گذرم ، الحمدللهدر کوچههای شهر قم سیلی نخوردممانندِ زهرا مادرم ، الحمدللهخاکی نگشته چادر زهراییِ منغارت نگشته معجرم ، الحمدللهدر دستِ ساربانِ بیحیا ندیدمانگشترِ برادرم ، الحمدللهبا ضربههایِ بی امانِ تازیانهزخمی نشد بال و پرم ، الحمدللهمانندِ عمّه زینبم دیگر نبودهنامحرمی دور و برم ، الحمدللهپاره نشد از خنجر تیزِ کنیزیمثلِ سکینه جگرم ، الحمدللهمثلِ رقیّه بی کفن خاکم نکردندزهرایم و دارم حرم ، الحمدلله + نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم آبان ۱۴۰۱ساعت 15:1&nbsp توسط سعید تاجیک  | 

اول تو را نوشت و شیطان درست شددوم تو را سرشت و حیوان درست شدتلفیقی از الاغ و سگ و خوک و خرمگسبوزینه ای به هیکل انسان درست شددنيا بهشت بود , بهشت بود، بهشتاز راه آمدی و بیابان درست شدشکر خدا که هم وطنِ قاتل توایماصلا ز خاکِ بغض تو ایران درست شداز عمقِ پارگیّ تو بر آن رسيده ايم ...کِی وَ چگونه چاقوی زنجان درست شد + نوشته شده در  چهارشنبه چهارم آبان ۱۴۰۱ساعت 17:6&nbsp توسط سعید تاجیک  | 

منم و اين دلِ عاشق شده امدلِ نالايقِ لايق شده امباز لبريزِ حقايق شده اممستِ پيغمبر و صادق شده امسر سپُرده ي رييسِ مكتبمكُشته مُرده ي رييسِ مذهبمسربُلندم در پناهِ مصطفيزنده ام با صادقِ آلِ عباخانه زادم خانه زادِ كربلااعتباري دارم از امام رضادر شناسنامه ام امضايِ عليستبندِ قلبم دستِ زهرايِ عليستمصطفي آمد كه دلبري كندبر پيمبَران پيمبَري كندآمده دنيا كه سَروري كندهمه را يك تَنه حيدري كندآمده سوره ي كوثر آورَدبر تمامِ خَلق ، مادر آورَدجلوه ي جمالِ حق ، جمالِ اومظهرِ كمالِ حق ، كمالِ اوشوكتِ جلالِ حق ، جلالِ اوحَجَرُالأسودِ كعبه ، خالِ اومعنيِ صفاتِ حق ، صفاتِ اوذاتِ حق ، پنهان شده در ذاتِ اوقافله سالارِ دين ، صادقِ اورونقِ بازارِ دين ، صادقِ اومخزنُ الاسرارِ دين ، صادقِ اوناشرِ آثارِ دين ، صادقِ اوناخدايِ كِشتيِ دين ، صادق استافتخارِ آلِ ياسين ، صادق استصادقَش دين را علمداري نمودمكتبِ اسلام را ياري نمودروحِ تازه اي به دين ، جاري نموديادِ كربلا ! عزاداري نمودجان سپُرد از كينه هايِ حيدريشد نصيبَش روضه هايِ مادري ! + نوشته شده در  جمعه بیست و دوم مهر ۱۴۰۱ساعت 14:42&nbsp توسط سعید تاجیک  | 

این قوم، مرامش علوی بوده همیشهاز بسکه علی گفته، قوی بوده همیشهترک و لر و کرد و عرب و شیعه و سنّی ...در دین محمّد، اخوی بوده همیشهبا مغزِ جوان؛ دشمنیاش دستِ خودش نیستضحّاک، پیِ مغزجَوی بوده همیشه!دعوا سر بنزین و حجاب و آب و نان نیستدعوا سرِ ایرانِ قوی بوده همیشه"ما زنده به آنیم که آرام نگیریم"این قصّه اگر می شِنَوی؛ بوده همیشه + نوشته شده در  جمعه بیست و دوم مهر ۱۴۰۱ساعت 14:44&nbsp توسط سعید تاجیک  |